چه زمانی PMS نیاز به مصرف دارو دارد؟
برخی از زنان هر ماه دقیقاً قبل از شروع قاعدگی متوجه تغییراتی در خلق و خو یا نشانه های بدنی می شوند. آنها ممکن است دچار آکنه شوند، احساس نفخ کنند، سینه های حساسی داشته باشند، بیشتر گریه کنند، طغیان های خشم داشته باشند یا احساس افسردگی کنند.
بنابراین اگر این علائم را هر ماه در یک زمان مشخص دارید و به محض شروع قاعدگی از بین می روند، به سندرم پیش از قاعدگی (PMS) مبتلا هستید.
حال اگر این نشانه ها خفیف باشد، با ورزش بیشتر یا اجتناب از خوردن غذاهای خاصی که باعث بدتر شدن نشانه ها در شما می شوند (مانند نمک و کافئین) ممکن است احساس بهتری داشته باشید. اما اگر این علائم ماه به ماه شدیدتر شده و شما را از انجام کارهای عادی روزانه باز می دارند، ممکن است مراجعه به پزشک کمک کننده باشد.
پس از معاینه و شنیدن علائم شما، پزشک ممکن است ابتدا به شما پیشنهاد کند که یک تقویم داشته باشید و سپس سراغ گزینه های درمانی برود، یا پیشنهاد یک داروی بدون نسخه داشته و یا ممکن است داروی دیگری تجویز کند. این برای هر زن متفاوت است، بنابراین دارویی که برای دیگران موثر است ممکن است برای شما مناسب نباشد.
پزشک شما چندین نوع داروی مختلف برای تجویز دارد که باید با توجه به شرایط هر بیمار متفاوت است. او با دانستن تاریخچه پزشکی و علائم شما، می تواند تعیین کند که کدام یک برای کمک به PMS شما بهتر است.
NSAID ها
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مسکن هایی هستند که می توانند التهاب (تورم) را نیز کاهش دهند. شما می توانید آنها را بدون نسخه بخرید، یا پزشک ممکن است دوز قوی تری از این داروها را تجویز کند.
NSAID های رایج بدون نسخه شامل آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن هستند. آنها می توانند درد ناشی از گرفتگی عضلات و سایر دردها را کاهش دهند. اگر آنها را قبل از شروع قاعدگی مصرف کنید، ممکن است بتوانید از بروز برخی علائم PMS جلوگیری کنید.
دیورتیک ها
اگر در زمان ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی، آب بدن را دفع نکنید، ممکن است کمی اضافه وزن داشته باشید و در آن زمان از ماه احساس نفخ شدید کنید. پزشک شما ممکن است یک دیورتیک تجویز کند که دارویی است که به شما کمک میکند وزن اضافی آب را از طریق روشهای طبیعی (با ادرار کردن بیشتر) از بین ببرید.
اگر نیاز به مصرف این نوع دارو دارید، پزشک احتمالاً از شما میخواهد که نمک را در رژیم غذایی خود کاهش دهید، زیرا نمک بیش از حد باعث میشود آب در بدن باقی بماند.
نکته مهم: در صورت مصرف داروهای دیگر، به ویژه NSAID ها، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. مصرف همزمان داروهای NSAID و دیورتیک ها می تواند به کلیه های شما آسیب برساند.
داروهای ضد افسردگی
بین PMS و افسردگی ارتباط وجود دارد: تقریباً نیمی از زنانی که برای PMS به پزشک خود مراجعه میکنند، علائم افسردگی و اضطراب دارند. PMS اغلب باعث مشکلات خلقی می شود، از جمله افسردگی در طول ماه که همراه با علائم PMS ظاهر می شود، حتی در بین زنانی که در زمان های دیگر آن نشانه ها را ندارند.
شما ممکن است با مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) احساس بهتری داشته باشید. برخی از اصلی ترین آن ها عبارتند از:
فلوکستین (پروزاک)
پاروکستین (پاکسیل)
سرترالین (Zoloft)
تحقیقات نشان داده است که این داروها به افسردگی ناشی از PMS کمک می کنند، اما برای همه موثر نیستند. با این حال اگر یک داروی ضد افسردگی SSRI را امتحان کنید و کمک کننده نیز باشد، بعید است که به سرعت متوجه تغییرات شوید. گاهی ممکن است 3 تا 4 هفته طول بکشد تا فوایدی را مشاهده کنید.
قرص های ضد بارداری (قرص های تنظیم کننده هورمون)
این قرص می تواند کاری بیشتر از اینکه بازداری از بارداری برای شما انجام دهد. بسیاری از زنان مبتلا به PMS هنگام مصرف قرص های ضد بارداری علائم ناخوشایند کمتری دارند.
چرا؟ پاسخ به احتمال زیاد به دلیل واکنش بدن شما به قرص های ضد بارداری است. در واقع وقتی آنها را مصرف می کنید، تخمک گذاری نمی کنید (در حالت نرمال هر ماه یک تخمک از تخمدان خود آزاد می کنید). پزشکان فکر می کنند که تخمک گذاری نکردن احتمالاً دلیل خفیف تر کردن علائم PMS است.
یک پاسخ